മുരളിധരനും , നെട്ടുരാനും , പിന്നെ ഞാനും

രണ്ടു മുരളിമാരാല്‍ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു വാരം ആണെല്ലോ കടന്നു പോയത് , ഒരു മുരളിയുടെ തിരിച്ചുവരവിന്റെ വേണുഗാനം നാം കേട്ടു ,അതുപോലെ തന്നെ മറ്റൊരുമുരളിക്ക് ആദരാന്ജലിയുടെ ആചാര വെടിമുഴക്കി മലയാളത്തിന്റെ യാത്രയയപ്പും കണ്ടു . രണ്ടുപേര്‍ക്കും അര്‍ഹമായ ഒരു സ്ഥാനം മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു .

നടനവൈഭവത്തിന്റെ മായാജാലങ്ങള്‍ വെള്ളിത്തിരയില്‍ അനശ്വരമാക്കിയ പ്രിയ നടന്‍ , സൌഹൃദങ്ങളിലെ ഊഷ്മളത നമ്മിലേക്ക്‌ പകര്‍ന്നുനല്‍കുന്ന ഒട്ടേറെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ഇന്നും മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു . നെട്ടുരാനും ഡി കെ ആന്റണി യും , അമരത്തിലെ അച്ചുവും കൊച്ചുരാമനും , ചമ്പക്കുളം തച്ചനിലെ ആശാരിയും ചെത്ത്‌കാരനും . അങ്ങനെ എത്ര കഥാപാത്രങ്ങള്‍ , മദ്യവും പാട്ടും രാത്രിയും കൂടിയുള്ള ഒരു ത്രികോണ അവിഹിത കൂടുകെട്ടുകള്‍ ഞങ്ങളുടെ സദസ്സിലക്ക് കൊണ്ടുവന്നതില്‍ ഇ സിനിമയിലെ രംഗങ്ങള്‍ വളരെയേറെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട് , മുരളീ , നെട്ടുരാനും , ഡി കെ യും , ഒക്കെ ജീവിക്കും ഞങ്ങളിലൂടെ..

ഇനി കഥ കേരളത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരിയിലേക്ക് , വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞ് ചെറിയ ചെറിയ തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ ജോലികളുമായി നടക്കുന്ന കാലം , പാലയില്‍ ഒരു കോളേജില്‍ ഒരു ഒരു മൂന്ന് മാസത്തെ അധ്യാപനവും കഴിഞ്ഞ് ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നാലോചിച്ചു തിരുവനന്തപുരത്ത് "നെട്ടുരാന്റെ " മുറിയില്‍ ഇത്തിള്‍കണ്ണിയായി കൂടുന്ന സമയം . അവന്‍ ടെക്നോ പാര്‍ക്ക്‌ ഇല്‍ പണിയെടുക്കുന്നു അതുകൊണ്ട് ദാരിദ്ര്യം അറിയുനില്ല എന്ന് മാത്രം . സ്വന്തമായി ഉണ്ടെന്നു പറയാന്‍ അവസാന മാസത്തെ കോളേജ് ഇലെ ശമ്പളം മുഴുവന്‍ കൊടുത്തു വാങ്ങിയ നോക്കിയ ഫോണ്‍ മാത്രം .അപ്പനോട് കാശു ചോദിക്കാന്‍ പറ്റില്ല , പുറം കാലു കൊണ്ട് തോഴിച്ചുകളയും, ഓള്‍ഡ്‌ മാന്‍ :)

അങ്ങനെ ഒരു ഞായരാഴ്ച്ച്ചയുടെ സുപ്രഭാതത്തില്‍ ഒരു ഇന്റര്‍വ്യൂ ഒത്തുകിട്ടി , ഉള്ള കള്ളത്തരങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു കടലാസില്‍ ആക്കി രേസുമേ എന്ന് പേരും ഇട്ടു കക്ഷത്തില്‍ വെച്ച് ഞങള്‍ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങി . എന്റെ സമയത്തിന് തൊട്ടുമുന്‍പ് അവനും അതേ സ്ഥലത്ത് ഇന്റര്‍വ്യൂ ശരിയാക്കി , അത് ഒരു ചെറിയ തരികിടയാണ് , അവന്‍ കയറി ഇറങിയാല്‍ ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ എല്ലാം എനിക്ക് പറഞ്ഞ് തരും , പിന്നെ അത് വെച്ച് ഞാന്‍ രക്ഷപെടണം . എവിടുന്ന്, അവന്മാര്‍, എന്നോട് അതിന്റെ ഏഴു അയല്തുകൂടെ പോകുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല . അങ്ങനെ അതും സ്വാഹ .

സമയം ഉച്ച കഴിച്ചു ,വെശന്ന് വയറു തിതെ പാടിതുടങ്ങി , അതിലേറെ പണി കിട്ടാഞ്ഞതിന്റെ വിഷമവും , എന്റെ ദയനീയമായ നോട്ടം കണ്ടപ്പോ നെട്ടുരാന് കാര്യം മനസിലായി , രണ്ടുംകൂടെ ഒരുമിച്ചു മാറേണം എങ്കില്‍ സ്ഥലം ഒന്നേയുള്ളൂ . നേരെ പ്രിന്‍സ് ബാറിലേക്ക് ,അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ദുഖിതരായ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കൊപ്പം അവരുടെ സങ്കടങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു ഞങള്‍ മ്യുസിയത്തില്‍ എത്തി , അവിടെ അങ്ങനെ മലര്‍ന്നു കിടന്നു ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി കിടന്നപോള്‍ എന്റെ വിഷമം സത്യത്തില്‍ കൂടി , ഒന്നുകൂടെ ദുഖിക്കാന്‍ പണം ഇല്ലതകൊണ്ട് , എല്ലാം കടിച്ചമര്‍ത്തി ഞാന്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ അവന്റെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു

, "അമ്മുട്ടാ " എന്ന സംബോധന കെട്ടപോള്‍ തന്നെ ആളെ എനിക്ക് മനസിലായി , നോക്കിയപോ ഒരുവശതേക്ക് ചരിഞ്ഞിരുന്നു അവന്‍ സൊള്ളുകയാണ് . ലോകത്തുള്ള എല്ലാ കാമുകിമാരും മുടിഞ്ഞുപോകനെ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ കണ്ണടച്ച് കിടന്നു . എല്ലാം സഹിക്കാം ആ വിളിയുന്ടെല്ലോ , അത് കേക്കുമ്പോ എന്റെ പെരുവിരലില്‍ നിന്നു അരിച്ചു കയറും .ഇല്ലാത്തവന് ഉള്ളവനോടുള്ള അസൂയ . എന്ത് ചെയ്യാം , പെണ്ണ് പോയിട്ട് ഒരു പെന്‍സില്‍ നെ പറ്റി ചിന്തിക്കാന്‍ പറ്റിയ അവസ്ഥ അല്ല എന്റേത് .

റോഡില്‍ ഭയങ്കര ബഹളങ്ങള്‍ നടക്കുന്നത് അപ്പോളാണ് ഞങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത് , ഉജാലയുടെ പരസ്യം പോലെ മുഴുവന്‍ ഖദര്‍ ധാരികള്‍ , ഉച്ചഭാഷിണികള്‍ കെട്ടപോള്‍ ആണ് കാര്യം മനസിലായത് , കരുണാകരന്‍ മുരളിക്കുവേണ്ടി പുതിയ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടാക്കി , ഡി ഐ സി , അതിന്റെ റാലി ആണ്, മ്യുസിയം മുതല്‍ പുതരികണ്ടം മൈതാനം വരെ ശക്തി പ്രകടനം , ബാന്‍ഡ് , ചെണ്ട , അങ്ങനെ സര്‍വ വിധ വാദ്യ മേളങ്ങളും ഉണ്ട് , മുരളി ജാഥ നയിക്കുന്നു , കരുണാകരന്‍ ഫ്ലാഗ് ഓഫ്‌ ചെയുന്നു . സംഭവം കൊള്ളാം , ഞാന്‍ വിണ്ടും നെട്ടുരാനെ നോക്കി ,

"പോയേക്കാം "

അങ്ങനെ ആദ്യമായി ഞങ്ങള്‍ ഒരു വല്യ സംഭവത്തിന്റെ ഭാഗമായി , ബാന്‍ഡ് മേളത്തിന്റെ താളത്തിനൊപ്പിച്ച് നിര്‍ത്തം ചവിട്ടി ഞങള്‍ ആഘോഷമായി നീങ്ങി , കൂടെ തലയില്‍ കെട്ടും കെട്ടി താളം കൊഴുപ്പിക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വലിയ മനുഷ്യന്‍ ഇന്ന് എം പി ആണ് . പ്തെതാംബെരന്‍ മാസ്റ്റര്‍ ,പുള്ളിയും സ്മാള്‍ ആണ് . സത്യത്തില്‍ പുള്ളിക്കാരന്‍ വല്ല ലളിതകലാ അക്കാദമി ചെയര്‍മാന്‍ പോലെയുള്ള നല്ല പദവികള്‍ അലങ്കരിക്കേണ്ട ഒരാള്‍ ആണ് . ഒടുവില്‍ മസ്റെര്‍ജി യുടെ ഹിന്ദി പ്രസംഗം കൂടെ കേട്ടിട്ടാണ് ഞങള്‍ ഇറങ്ങിയത്‌ .

അങ്ങനെ കിഴാക്കെകൊട്ടയില്‍ നിന്നും ബസില്‍ കയറി ഇരുന്നപോള്‍ എന്റെ ഫോണ്‍ പതിവില്ലാതെ ശബ്ദിച്ചു

. "അല്ലെടെയ്‌ നിനക്ക് ഇതിനു എന്നാ കിട്ടും "

മറുതലക്കല്‍ നിന്നുള്ള ശബ്ദം ചോദിച്ചു , എനിക്കാളെ മനസിലായില്ല , കൂടുതല്‍ വിഷമിപ്പിക്കാതെ അവന്‍ പേര് പറഞ്ഞു സൂരജ് , ആദ്യം എനിക്ക് മനസിലായില്ല പിന്നെ ആളെ പിടികിട്ടി , കോട്ടയം കാരനാണ് , അവിടെ ഒരു സ്ഥാപനത്തില്‍ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് മാനേജര്‍ ആരുന്നു , ഞാന്‍ അവിടെ കുറച്ചു കാലം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് .

വീണ്ടും അവന്‍ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു ,

"ഇ റാലി ക്ക് പോയാല്‍ ദിവസം എത്ര രൂപ കിട്ടും ?"

.

ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു ഞാന്‍ ചോദിച്ചു

"അളിയന്‍ ഇതെങ്ങനെ കണ്ടു ?"

റാലി കടന്നുപോകാന്‍ വേണ്ടി തടഞ്ഞിട്ട ഒരു ബസില്‍ അവന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു ,എന്നെകണ്ടാപോ അവന്‍ പഴയ ഓഫീസ് ഇല്‍ വിളിച്ചു എന്റെ വീട്ടിലെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങി , അവിടെനിന്നും എന്റെ നമ്പര്‍ വാങ്ങിയാണ് ഇ വിളി ,.മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്താന്‍ വേണ്ടി ഓരോരുത്തന്‍ കുറ്റിയും പറിച്ചു പോരും , അങ്ങനെയാണ് മനസ്സില്‍ തോന്നിയത് ആദ്യം . അവന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചോദിച്ചു , ഒടുവില്‍ പറഞ്ഞു

"എടാ ഞാന്‍ ഇവിടെ ഒരു ചെറിയ കമ്പനി ഇല്‍ ആണ് ഇപോ ,സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ തന്നെ , നെ രാവിലെ രേസുമേ യുമായി വാ "

സത്യത്തില്‍ ബസില്‍ നിന്നിറങ്ങി പോയി മുരളിധരനും കരുണാകരനും ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാന്‍ ആണ് എനിക്കപോ തോന്നിയത് , മനസ്സില്‍ ഒരായിരം തവണ ഡി ഐ സി ക്ക് സിന്താബാത്‌ വിളിച്ചു .

രാത്രി നിറഞ്ഞ മനസുമായി കിടക്കുബോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ,

"എടാ നമുക്കെന്താ ഇ ബുദ്ധി നേരത്തെ തോന്നാഞ്ഞത് ?"

"എന്ത് ?"

"എത്രയോ റാലികള്‍ ഇ തിരുവനതപുരത്ത് നടക്കുന്നു , ഒരെണ്ണത്തില്‍ എങ്കിലും പോകാന്‍ ഇന്നലവരെ തോന്നിയോ ?"

"എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയം ഉണ്ട് ദാസാ!! "

ഇ നല്ല അവസരത്തില്‍ നെട്ടുരനും , മുരളിധാരനും, സൂരജ് നും , ആയി ഇ ബ്ലോഗ്‌ ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു ..